DXF, XML czy CIX? Wybór formatu plików ma kluczowe znaczenie dla automatyzacji Twoich maszyn CNC.
Większość stolarni wykorzystuje zaledwie 30% możliwości swoich maszyn, ponieważ przesyła dane w "najprostszym" formacie. Poznaj różnice, które decydują o czasie cyklu Twojej produkcji.
Wybór odpowiedniego formatu to decyzja między ręcznym ustawianiem maszyny a pełną automatyzacją.
Komunikacja między biurem konstrukcyjnym a parkiem maszynowym jest krwiobiegiem nowoczesnej stolarni. Niestety, w wielu zakładach ten krwiobieg jest poważnie upośledzony przez stosowanie przestarzałych standardów wymiany danych. Formaty plików to nie tylko rozszerzenia nazw – to kontenery informacji, od których zależy, ile czasu operator spędzi przy pulpicie maszyny, a ile maszyna na rzeczywistym frezowaniu.
01 DXF: Uniwersalny Standard czy Wąskie Gardło?
Format DXF (Drawing Exchange Format) jest powszechnie uznawany za "lingua franca" świata CAD. Czyta go każda maszyna, od najprostszych ploterów po zaawansowane centra 5-osiowe. Jednak w meblarstwie DXF ma jedną zasadniczą wadę: **jest niemy technologicznie**.
Problem z DXF:
Plik DXF to tylko geometria – zbiór linii i łuków. Nie informuje on maszyny o głębokości frezowania, stronie obróbki (wiercenie od spodu?), ani o tym, który frez ma zostać użyty. W efekcie operator musi "ręcznie" przypisywać obróbkę do każdej linii. To strata czasu i ogromne pole do pomyłek.
Struktura DXF (Tylko geometria):
LINE
10 100.0 (X)
20 50.0 (Y)
11 200.0 (X)
21 50.0 (Y)
Brak danych o narzędziu, głębokości czy postprocesorze.
Struktura XML (Pełna technologia):
<Operation type="Drill">
<X>100.0</X>
<Y>50.0</Y>
<Depth>15.0</Depth>
<ToolID>T5_Vertical</ToolID>
</Operation>
Pełna informacja dla automatu CNC. Zero ustawiania ręcznego.
02 XML i CIX: Autostrada do Wydajności
Dla nowoczesnych stolarni przyszłość leży w formatach takich jak XML (często stosowany jako kontener dla systemów ERP i Nestingu) oraz natywnych formatach producentów (np. **CIX** dla Biesse, **MPR** dla Homag, **PGM** dla SCM).
Te formaty pozwalają na tzw. **bezdotykową obsługę maszyny**. Technolog w biurze przygotowuje pełny opis operacji, a operator na hali jedynie skanuje kod kreskowy z etykiety. Maszyna sama wczytuje parametry, wybiera narzędzia i ustawia osłony odciągu. To skraca czas przygotowania elementu o 70-90%.
Porównanie parametrów wdrożenia
| Cecha | DXF (Standard) | XML / Native (Premium) |
|---|---|---|
| Transfer technologii | Tylko geometria | Pełna (wiercenia, frezy, strony) |
| Czas uzbrajania | Wysoki (ręczny) | Bardzo niski (automat) |
| Ryzyko pomyłek | Średnie/Wysokie | Minimalne |
Postprocesor: Niechciane Ogniwo?
Wiele firm boi się przejścia na XML/Native ze względu na konieczność zakupu lub konfiguracji postprocesora. To błąd. Dobrze skonfigurowany postprocesor to jednorazowa inwestycja, która zwraca się często w ciągu miesiąca. Zadaniem postprocesora jest "przetłumaczenie" wizji projektanta z programu CAD na dialekt, którym mówi Twoja konkretna maszyna (ze wszystkimi jej ograniczeniami, wymiarami stołu i magazynem narzędzi).
Podsumowanie
Jeśli Twoja produkcja stanęła w miejscu, a maszyny "odpoczywają", podczas gdy operatorzy dyskutują nad rysunkami – problemem może być format plików. Przejście na standardy XML lub Native to kwintesencja Przemysłu 4.0 w meblarstwie. Jako technolog mebli pomogę Ci wybrać i wdrożyć standard, który najlepiej sprawdzi się w Twoim parku maszynowym.